Samir Calixto

De Braziliaan Samir Calixto (1978) volgde opleidingen in toneel, dans en klassieke muziek aan de São Paulo University en het Conservatorium van São Paulo City. In 1999 won hij met de solo Eros de eerste prijs tijdens het Nascente/Abril Festival. Een jaar na zijn afstuderen (2004) maakte hij de oversteek naar Europa en besloot hij zich definitief te focussen op zijn danscarrière. Hij ontwikkelde zich zowel als autodidact, als door de samenwerking met de vele choreografen die hij in Nederland en de rest van Europa ontmoette.

In 2005 bereikte hij, met de solo Wash me up, de finale van het Best Dance Solo Competition in Leipzig (onder leiding van Alain Platel). Samir Calixto danste bij Jérôme Meyer & Isabelle Chaffaud (Diable au Corps), Gabriella Maiorino (ZOO), Amos Ben-Tal (We are not Humanity), Ederson Rodrigues Xavier (Staves), Karine Guizzo, Neel Verdoorn, François Chirpaz and Kristen Cere en vele anderen.

In 2009 creëerde Samir zijn eerste muzikale dansproductie samen met cellist Jan Willem Troost.  Met deze productie werden zij geselecteerd voor de Jur Naessens Muziekprijs. Ondersteund door Korzo producties maakte Samir daarna een aantal indrukwekkende lijst voorstellingen: Winterreise, 4 Seasons, Paradise Lost, M en Summa. Hij ontving een Zwaan-nominatie voor ‘meest indrukwekkende dansproductie 2013’ en de BNG Bank selecteerde hem als ‘Excellent Talent 2014’. Het is Samir gelukt om in korte tijd een enthousiast publiek op te bouwen dat samen met hem het vermeend vertrouwde opnieuw ontdekt. Met een compromisloze kruising van pure muzikaliteit en intense lichamelijkheid, graaft hij net zo diep in de thematiek van zijn voorstellingen tot deze een tijdloze kwaliteit krijgen.

WEBSITE SAMIR CALIXTO

‘Zowel op gebied van de liefde als de wraak zijn vrouwen veel wreder dan mannen.’ Uit Nietzsche’s Voorbij Goed en Kwaad (Jenseits von Gut und Böse)

De Braziliaanse Samir Calixto maakte in de afgelopen jaren indruk met zijn compromisloze kruising van pure muzikaliteit en intense lichamelijkheid. Hij graaft net zo diep in de thematiek van zijn voorstellingen tot deze een tijdloze kwaliteit krijgen. W is het tweede deel van een tweeluik waarvoor Calixto zich laat inspireren door de filosofie van Nietzsche. Na het introverte en lyrische, door mannen gedanste M, maken in W vijf imponerende danseressen met meedogenloze fysieke inspanningen de kracht, woede en wellust voelbaar die in de mythes rond vrouwen zo nadrukkelijk aanwezig zijn. Op een klankdecor waarin echo’s van Wagners Wesendonck liederen en Tristan en Isolde verwerkt zijn, brengen ze onze obsessieve zoektocht naar de waarheid voor het voetlicht. Ze pellen de lagen af tot alleen hun kwetsbaarheid en barbaarsheid nog te zien zijn.

You are here