Ryan Djojokarso

Na zijn afstuderen aan Codarts/Rotterdamse Dansacademie, werd Ryan Djojokarso (1983) een veel gevraagd danser en werkte met verschillende choreografen waaronder Itzik Galili, Liat Waysbort, Erik Kaiel, Keren Levi, Ugo Dehaes, Itamar Serussi en Tabea Martin. Sinds 2013 ontwikkelt hij zich als maker bij onder andere Korzo, grotendeels in samenwerking met theaterregisseur Bram Jansen. Ryan werkt altijd vanuit een thema dat een reeks voorstellingen met elkaar verbindt.

Zo maakte hij voor Korzo’s Voorjaarsontwaken in 2013 het duet Balts, het eerste in een serie over een jong, ongetrouwd koppel. In deze reeks verschenen daarna Nomophobia (CaDance 2015), On Hold (Voorjaarsontwaken 2016) en FINAL (Conny Janssen Danst, 2016). Balts werd bekroond met een Critici Prijs in Hannover, een prijs voor de beste danser (Mayke van Kruchten) bij CICC in Kopenhagen en de eerste Berner Tanzpreise. Voor het Konzert Theater Bern creëerde hij voor het ensemble de voorstelling Giacometti.

In 2014 is hij gestart met een aantal voorstellingen waarin hij zich afvraagt hoe dicht sport en spel bij dans liggen. Dit resulteerde in de jongerenvoorstellingen Tanz ist auch sport (DOX) en SPEED (Crosstown/Korzo) en recentelijk Jij bent ‘m! (CaDance 2017) voor kinderen. Deze voorstelling werd geselecteerd voor de Nederlandse Dansdagen 2017. Ryan kreeg in datzelfde jaar de BNG Bank Dansprijs en werd genomineerd voor de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Jong Publiek.

Een andere reeks waar Ryan zich in verdiept, vertrekt vanuit de literatuur. I.s.m. DOX & fABULEUS, maakte hij Alleen de grootste nabijheid, vrij geïnspireerd op een roman van Goethe uit 1809. Voor CaDance 2017 maakte hij Giovanni’s Room, een heftig liefdesverhaal gebaseerd op het gelijknamige boek van James Baldwin uit 1956.

Op dit moment ontwikkelt Ryan zich bij Korzo, binnen een nieuwe makers traject, als maker voor de grote zaal. Dit traject is in samenwerking met het Zuiderstandtheater en Scapino Ballet Rotterdam en wordt ondersteunt door het Fonds Podiumkunsten.

Het eerste resultaat van dit traject uitte zich in While the leaves are blowing.  Een korte voorstelling als onderdeel van Twools 18.

Een verrassend zondagarrangement voor die hard CaDance liefhebbers: met dans, eten en goede gesprekken. We beginnen ’s middags met de ingenieuze performance installatie Seconds van Amos Ben-Tal & OFFprojects. Daarna bezoeken we de nieuwe voorstelling van Sarada Sarita, een aanstormend talent uit de Nederlandse urban danswereld. Met de stijl New Way Vogue brengt ze op geheel eigen wijze haar politieke oproep tot menselijkheid, gelijkheid en bewustzijn samen met dans. Na een lekker diner bij restaurant Floc vervolgen we het programma met Mom:Me van Ryan Djojokarso; een multidisciplinair pareltje over de ogenschijnlijk (on)breekbare relatie tussen moeder en kind.

Choreograaf Ryan Djojokarso is gefascineerd door menselijke relaties en sociaal gedrag. Met een flinke dosis humor vertaalt hij grote thema´s naar speelse en ontroerende voorstellingen. In zijn nieuwste productie Mom:Me duikt hij in de band tussen moeder en kind. Een band die in onze maatschappij ogenschijnlijk niet te verbreken is, maar die toch soms verbroken is of flinke barsten vertoont. Djojokarso put uit de veranderende relatie met zijn eigen moeder en brengt spel, dans en live muziek samen in een monumentaal decor. Mom:Me is een multidisciplinair pareltje over een thema dat ons allemaal raakt.

Als één van de belangrijkste schrijvers in de 20e eeuw, stelde James Baldwin belangrijke raciale en seksuele misstanden aan de kaak. Choreograaf Ryan Djojokarso laat zich voor deze voorstelling inspireren door zijn boek Giovanni’s Room (1956). De Amerikaanse David staat op het punt te trouwen met Hella, maar wordt in Parijs hevig verliefd op de Italiaanse Giovanni. We volgen David in de nacht voorafgaand aan de meest afschuwelijke morgen van zijn leven, waarin zijn geliefde er niet meer zal zijn. Er ontvouwt zich een dans waarin zachte intimiteit, mannelijke kameraadschap, seksuele spanning en alles verterende zelfhaat om voorrang strijden. Wat gebeurt er met je, wanneer je zo bang bent dat je niet meer lief kunt hebben? 

“His touch could never fail to make me feel desire; yet his hot, sweet breath also made me want to vomit.” 
uit: Giovanni’s Room
, James Baldwin (1956)

You are here